Er is iets wat nooit verandert bij Guido Belcanto.
“Ik ben een stroming op zich”, zegt Guido Belcanto. Weinig artiesten in de Lage Landen zijn zo vaak in kaart gebracht als hij. De koning van het Vlaamse levenslied, de chroniqueur van de gebroken harten, volkszanger, variété-artiest, zwerver, romanticus…
Hij is het allemaal natuurlijk. En hij is daarenboven uniek. Belcanto is 2 in 1: hij is lach én traan. Hij is drama én - zwarte – humor. Met erotiek als smaakversterker. Hij is bitter én zoet. Dat is bitterzoet. Hij is tragisch én komisch. Dat is tragikomisch. Het is wat hij zelf zo goed vindt bij Renaud en Loudon Wainwright III, artiesten in wie hij zich herkent.
Belcanto is al 25 jaar zichzelf. Geduldig verlegt hij de grenzen van het levenslied. Ver van hitparades, losgekoppeld van de waan van de dag. Hij speelt veel en hij lenigt de noden van een grote schare trouwe fans. Als een heiland met een knipoog en met een gitaar. En met een uitstekend orkest in zijn rug. “Ge krijgt de band die ge verdient.”
Er is iets veranderd bij Guido Belcanto.
Belcanto is niet langer half een man en half een vrouw. Hij draagt niet langer vrouwenkleren. Op rijpere leeftijd nadert hij ook steeds dichter de essentie van zijn kunst. De ‘enige echte rock’n’roll chansonnier’, noemt hij zich vandaag en daar valt niets tegenin te brengen.
Belcanto heeft nog iets anders bereikt: een nieuwe generatie van bewonderaars. De jonge Nederlandse singer-songwriter Lucky Fonz III is bijvoorbeeld een grote fan. Hij koopt 20 stuks van het album ‘Ik Zou Mijn Hart Willen Weggeven’ (2008).
De overenthousiaste Fonz geeft de plaat als huwelijkscadeau aan zijn platenbaas Kees de Koning. Die baat TopNotch uit, het clubhuis van de Nederlandse hiphop (De Jeugd Van Tegenwoordig, The Opposites). Hippiekind Lucky Fonz III is er de vreemde eend met zijn vrolijke liedjes.
Kees de Koning valt helemaal voor de man die hij ‘de Serge Gainsbourg van het buurtcafé’ noemt. Belcanto mag in 2011 ook de aftrap van EuroSonic Noorderslag geven in Groningen. Dat is een jaarlijks festival waar de groepen van de toekomst worden voorgesteld. Belcanto is 57.
De Nederlandse pers is uitgelaten. Alsof ze de eerste keer chocolade proeft. ‘Als je Herman Brusselmans zou mengen met Johnny Cash krijg je iets wat muzikaal in zijn buurt komt’, schrijft De Volkskrant. Of nog: ‘De Vlaamse kruising tussen André Hazes en Ramses Shaffy’. Belcanto geniet. Een schrijver-zanger wil altijd graag zoveel mogelijk indruk maken binnen zijn taalgebied.
Er is iets nieuws bij Guido Belcanto.
‘Een Man Als ik’ (releasedatum: 21.10.2011) maakt heel veel indruk.
‘Gooi je vermomming af’, sprak de baas van Evil Penguin Records vorig jaar op cryptische wijze tot Belcanto. Het label uit Mechelen had zijn platencarrière in 2008 weer helemaal op de rails gezet met ‘Ik Zou M’n Hart Willen Weggeven’. Met de officiële release in Nederland als grote pluim.
Het is een impuls om nog vele stappen verder te gaan met de opvolger. In samenwerking met TopNotch bovendien. Evil Penguin geeft Belcanto alle mensen en middelen die hem toekomen. Guido denkt aan meer grandeur en een rijkere textuur. Aan blazers en strijkers, dingen die zijn nummers extra cachet geven.
Producer Jo Francken (Admiral Freebee, Buurman, Milow, Bart Peeters) bereidt een half jaar voor. Er wordt veel gepraat en gesleuteld om het verhaal te laten kloppen. De muziek, de teksten, de arrangementen… Geert Verdickt en Koen Tote van Buurman werken hard mee. Het zijn jonge mensen die de taal van Belcanto verstaan en spreken.
Er is ondersteuning van het uitstekend orkest. Met daarin onder meer contrabassist Nicolas Rombouts (ook Dez Mona) en drummer Bert Huysentruyt (ook Gorki). En er is de hoogwaardige bijstand van accordeonist Gwen Cresens en multi-instrumentalist Andries Boone.
De gevolgen doen deugd. Het is de beste Belcanto en het is Belcanto op zijn best. De rijkere textuur leidt tot meer vergelijkingen. Johnny Cash en André Hazes krijgen het gezelschap van Calexico en The Last Shadow Puppets.
Ondertussen brengt de zanger zijn verhalen van alle tijden. “Ik schrijf nooit in functie van een plaat.” De nummers op ‘Een Man Als Ik’ zijn enkele maanden tot vele jaren oud. Ze maken deel uit van een catalogus van 300 à 400 nummers die Belcanto op cassette en in een kast met kaften bewaart.
Belcanto is opgetogen. “De mensen gaan verschieten. De fans gaan blij zijn.” Muziek is op haar mooist als ze onverwacht is. Welkom op de nieuwe Belcanto. Verrassend (en) vertrouwd.
Platenfirma: Evil Penguin / Universal Music
Interviewaanvragen: tamara.van.hul@umusic.com
Management & boekingen: http://culturavof.be/